Doğum hikayemiz

22 May

Doğumdan 1 gün önce
Begüm doğmadan 1 gün önce doktorla randevumuz vardı. Ben Begüm’ün bu randevu tarihine kadar doğacağından neredeyse emindim ama bir belirti falan da yoktu sadece hissediyordum. Çarşambayı perşembeye bağlayan gece bebeğimi normal doğurabilmek için sabaha kadar dua ettim. Velhasıl sabah oldu ve biz doktora gittik.  Doktor kontrolünde bebeğin kilosu 4 kg. civarında çıktı. NST’de kasılma yoktu. Bebek aşağıya inmemişti. Benim psikolojim berbat, bütün vücudum şişler içinde ama bebekten ses seda yoktu. Doktor, tahminlerine göre bebeğin 1 hafta 10 günden önce  gelmeyeceğini söyledi. 1 hafta daha beklemeye gücüm kalmadığı gibi, bebeğin kilosu da oldukça artacaktı. Ne kadar normal doğum yapmayı istesem de 4 kilonun üstünde bir bebeği de normal doğurmak endişelendiriyordu beni. Belki de 5 kilo bile olsa fırt diye çıkacaktı bizim cadı ama bunu hiç bilemeyeceğim. Tersinin de olabileceğini düşünerek ve bebeğin 40 haftasının da dolmasına birkaç gün kaldığını yani gelişmesini çoktan tamamladığını göz önünde bulundurarak planlı sezaryene karar verdim. Bu noktada doktorun daha bebeğin en az 1 hafta gelmeyeceği sözüne inandım. Ha bugün ha yarın gelecek diye o kadar yıpratmışım ki kendimi 1 hafta veya üzeri bekleyecek tahammül ve güç kalmamıştı bende. Doğumun 1 gün sonra yani 23 Nisan’da olmasına karar verdik.
O gece insanın heyecandan gözüne uyku girmez dimi? Ben Aşk-ı Memnu’yu seyrederken uyuyakalmış ve sabah 5:30 da zor uyanmıştım.  Doğuma geç kalacaktım, benim de canıma minnetti: )) Hala heyecan yoktu bende, sadece miniğimize kavuşacağımız için garip bir huzur ve mutluluk vardı içimde.
Doğum günü
Sabah tam 6:30’da eşim, annem, teyzem, kuzenim hastanedeydik. Beni hemen odaya aldılar. Tetkikler başladı, tansiyonumu ölçtüler, NST cihazına bağladılar. Sürekli birileri gelip onlarca soru sorup gitti, hemşire anestezi uzmanı derken saat 8’de kendi doktorum yine kendi gibi kadın-doğum uzmanı olan eşiyle geldi. Hemen ardından  beni ameliyathaneye gitmek üzere almaya geldiler. Bizimkilere el salladım, teyzeme bakamadım çünkü ağlayacağına emindim, nitekim de öyle olmuş. Umut(eşim) ve doktor yanımda asansörle ameliyathaneye indik, soğukkanlılığımı koruyorum, hiç olmadığı kadar sakinim. Eşim elimden tutuyor, doktor espri yapıyor galiba ama dinlemiyorum:) Derken bir kapı açıldı ve bir tek ben girdim o kapıdan. Umut kapının ardında kaldı ve birbirimize el salladık. “Seni seviyorum” dedi, kafamı sallayabildim sadece, bir şey diyemedim. Ameliyathane herkesin bahsettiği gibi sıcaklık anlamında soğuk değildi ama ortam olarak buz gibiydi. Herkes kendi çapında hazırlık yapıyordu. İlk defa bir ameliyathaneye giriyordum ve korkmaya başlamıştım. Derken anestezi uzmanı geldi. Bana durmam gereken pozisyonu söyledi, yapamadım kendi kendime, biri yardımcı oldu. Anestezi uzmanı epiduralden önce iğne yapılan bölgeyi uyuşturmak için başka bir iğne yaptı. İkisi de acımadı ve tekrar masaya yatırıldım. Uzun bir süre bacaklarım uyuşmadı, derken yavaş yavaş belden aşağısında bir sıcaklık inmeye başladı ama hala hissediyordum her şeyi,bir an “ya kesilirken hissedersem” diye düşünmekten de alamadım kendimi  . O arada ameliyathane daha da kalabalıklaştı, doktor geldi. Önüme perdeyi koydular, doktor bir şeyler yapıyordu karnımın üzerinde ama anlamıyordum. Derken ben fenalaşmaya başladım, dedim herhalde bünye kesilmeyi kaldırmayacak,zaten ameliyathaneye girmeden de açlıktan midem bulanıyordu, mide bulantısı o safhada tavan yaptı ve “ben çok kötüyüm” diye bağırdım, oksijen verdiler ve bir anda her şey düzeldi. Doktor zaten yüzde 50 ihtimal mide bulantısı olacağını söylemişti. Sonra “eşim ben doğurduktan sonra mı gelecek?” diye tersledim oradakileri: ) Unutmuşlar herhalde, Umut da kapının dışında girmeyi bekliyormuş. Hemen yanıma geldi. Onu görmek moralimi yerine getirdi. Kısa bir süre sonra Umut “ben bakıcam” diye ayağa kalktı. Bu arada sanki karnımı sağa-sola sallıyorlar  gibi hissediyordum. Meğer bebeği çıkarıyorlarmış ve doktor minik bir kesik atmış. Bebeği normal doğumdaki gibi zorlayarak çıkarmak için. O anda (saat 08:35)  Umut “ Aşkım, görüyorum, geliyor bebeğimiz” dedi( o ses hala kulağımda)  ve demesiyle beraber Begüm’ün çığlıklarını duyduk.  Hemen bebeği havlularla sildiler ve ilk kontrolü yapıldı. Umut “ çok güzel” diyip duruyordu. Bense kal gelmiş vaziyette bebeğe kilitlenmiş, öylece bakıyordum, hemşire yanıma getirdi Begüm’ü. O an Umut, ben ve Begüm bir olduk sanki, yanağından omzundan öptüm bebeğimi ve hemen aldılar, bu ilk temas yetmedi tabi. Bebeği de götürdüler, Umut da gitti. Bir süre sonra yine aynı mide bulantısı başladı, yine oksijen, yine rahatlama derken ameliyat bitti.
Doğum sonrası
Kısa bir süre sonra odaya çıkarıldım, 15-20 dakika sonra da kızımı getirdiler. Kızım sanki yıllardır emiyormuş gibi göğsüme yapıştı , sütüm de geldi. Sırtımdaki katater çıkarılmadığı için ağrım da yoktu. Akşama doğru ağrıları hissetmeye başladım. Dikişlerimde değil ama rahimin tekrar büzülerek eski haline dönüyor olması dolayısıyla özellikle emzirirken şiddetli ağrılar yaşadım. Bu ağrılar 1 gün boyunca devam etti. İlk akşam beni yürüttüler, yürürken özellikle yataktan kalkma aşamasında oldukça zorlandım. İkinci gün, hemşireler eşliğinde banyo yaptım ve bu dönüm noktası oldu. Ağrım sızım epey azaldı, o gece tek başıma tuvalete gittim ve bebeği de yatağından yardımsız alarak emzirdim. Yine de daha iyi olmayı umduğumdan mıdır nedir ağrılar psikolojimi epey bozdu, hastanede bol ağlamalı günler geçirdim, bunda hastane odasının sürekli kalabalık olmasının ve her kafadan bir ses çıkmasının da etkisi büyük tabi!!!! 2. gün de hastanede geçti ve 3. gün nihayet evimizdeydik.
Devamı gelecek..
.

13 Responses to “Doğum hikayemiz”

  1. DENiZ May 22, 2010 at 12:57 pm #

    Aslicim 2 yerde gozumden yaslar akti! Inan cok mutluyum sizin adiniza.. Begum bebek hosgelmis sefalar getirmis.. Allah omur versin hepinize!

  2. özge May 22, 2010 at 2:44 pm #

    ağlayarak okudum gelicek mi o günler kalan 15 hafta geçicek mi,ooofff:)

  3. tuguna May 22, 2010 at 3:39 pm #

    Cok heyecanli!! Ayy bir solukta okudum, aferin Begum'e ne guzel emmis ilk seferde.Devamini da merakla bekliyorum.

  4. Kirpikteki Gözyaşı May 22, 2010 at 5:57 pm #

    O anı nasıl güzel anlatmışsın…"Bir olduk sanki…" cümlesi çok hislendirdi beni. Devamını da bekliyorum:) Begüşü ve seni kocaman öperim:)

  5. Hürrem Sultan May 23, 2010 at 11:51 am #

    eşim doğumdan sonramı gelecek ? kısmına bayıldım 🙂 iyi laf koymuşysun o halinle 🙂 demekki doğum böyle birşey 🙂 sayende bilgi sahibi oldum 🙂 begüme muck muck

  6. perinin sectikleri May 23, 2010 at 8:05 pm #

    Benim doktorum da aynen boyle diyor, 38. haftamiz doldu simdi, ve beklenen dogum tarihinden once gelmesine hemen hic ihtimal vermedi son kontrolde :S Sanirim kendimi her ihtimale hazirlamam gerek artik… Begum'le harika gunler diliyorum size.

  7. Tanya's May 25, 2010 at 3:10 am #

    Keyifle büyüt bebeği…huzurla…

  8. deYda May 26, 2010 at 3:09 pm #

    çok güzel yaa 🙂 sağlıkla, mutlulukla büyüsün inşallah begümcük. Ayda'nın annesi

  9. yesilerik May 31, 2010 at 7:51 am #

    cok guzel anltamıssınız huzurlu mutlu gunlerınız olsun

  10. Çiğdemmm June 9, 2010 at 1:54 pm #

    Aslıcım ne güsel anlatmışsın Begüm bebeğin gelişini. Bu arada biras geç oldu; Hoş Geldin Begüm Bebek :)) mutlu, huzurlu, sağlıklı bir hayat diliyorum sana melek bebek :)öpüyoruss

  11. Anonymous August 31, 2010 at 10:50 am #

    ay ben cok agladım 🙂 begumcuk saglıkla buyusun ınsallah

  12. tüylerim diken diken, gözlerim dolu dolu okudum tekrar tebrik ederim üzerinden çok geçmiş ama. Sağlık dolu yıllar sizinle olsun.

  13. MISSRED December 8, 2010 at 12:17 pm #

    çok teşekkürler:))

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

cemsagkol

Smile! You’re at the best WordPress.com site ever

SERBEST KÜRSÜ

3 Okur 1 Yazar

Hayatı Kolayla

Hayatı kolay yaşamaya dair herşey...

Bir Sosyal Medya Uzmanı

Sosyal Medya ve Dijital Pazarlama Yenilikleri - Oğuzhan Yılmaz

aklıma düşen

Hayata dair herşey...

KocaBoğaz

yemiş* içmiş* yetiştirmiş*

İSYANIM VAR !!!

KONUŞURSAM OLAY OLUR

ANTRE

Kelimelere dökülmüş benliğim...

baharinay

Perdedeki Kadınlara Mektuplar

DÜNYANIN TASARIMI

Dünya görüşünüz tasarımlara yansır , tasarımlar da buraya !

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

%d bloggers like this: